|
بسم الله الرحمن الرحیم وای بر کسانی که کلامی از خود را مینویسند و میگویند از طرف خدا است وای بر کسانی که برای دنیا معارف الهی را میفروشند وای بر این کسب و درآمدها وای بر توصیفات شما وای بر کافران وای بر قلبهای سخت در برابر ذکر خدا وای بر کفار از روز قیامت وای بر تکذیب کنند گان و دروغگویان وای بر نمازگزارانی که در نماز خود ازد حقیقت نماز غافلند وای بر ریاکارن که مشرکانند وای بر من از این کتاب که تمام اعمال کوچک و بزرگ ما را در آن نوشته است وای بر من ای کاش فلانی را دوست خودم نگرفته بودم وای بر شما کافران که آخرت را به دنیا فروختید وای بر ظلم کنندگان وای بر ما که از غافلان بودیم وای بر ما از روزی که از قبرها برانگیخته میشویم وای بر کسانی که افسار گسیخته هستند
فَوَيْلٌ لِلَّذينَ يَكْتُبُونَ الْكِتابَ بِأَيْديهِمْ ثُمَّ يَقُولُونَ هذا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ لِيَشْتَرُوا بِهِ ثَمَناً قَليلاً فَوَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا كَتَبَتْ أَيْديهِمْ وَ وَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا يَكْسِبُونَ (79) پس واى بر آنها كه نوشتهاى با دست خود مىنويسند، سپس مىگويند: «اين، از طرف خداست.» تا آن را به بهاى كمى بفروشند. پس واى بر آنها از آنچه با دست خود نوشتند؛ و واى بر آنان از آنچه از اين راه به دست مىآورند! (79)
بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْباطِلِ فَيَدْمَغُهُ فَإِذا هُوَ زاهِقٌ وَ لَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُونَ (18) بلكه ما حق را بر سر باطل مىكوبيم تا آن را هلاك سازد؛ و اين گونه، باطل محو و نابود مىشود! امّا واى بر شما از توصيفى كه(درباره خدا و هدف آفرينش)مىكنيد! (18)
وَ ما خَلَقْنَا السَّماءَ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما باطِلاً ذلِكَ ظَنُّ الَّذينَ كَفَرُوا فَوَيْلٌ لِلَّذينَ كَفَرُوا مِنَ النَّارِ (27) ما آسمان و زمين و آنچه را ميان آنهاست بيهوده نيافريديم؛ اين گمان كافران است؛ واى بر كافران از آتش(دوزخ)! (27)
أَ فَمَنْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ فَهُوَ عَلى نُورٍ مِنْ رَبِّهِ فَوَيْلٌ لِلْقاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ أُولئِكَ في ضَلالٍ مُبينٍ (22) آيا كسى كه خدا سينهاش را براى اسلام گشاده است و بر فراز مركبى از نور الهى قرار گرفته(همچون كوردلان گمراه است؟!) واى بر آنان كه قلبهايى سخت در برابر ذكر خدا دارند! آنها در گمراهى آشكارى هستند! (22)
فَوَيْلٌ لِلَّذينَ كَفَرُوا مِنْ يَوْمِهِمُ الَّذي يُوعَدُونَ (60) پس واى بر كسانى كه كافر شدند از روزى كه به آنها وعده داده مىشود! (60)
فَوَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبينَ (11) واى در آن روز بر تكذيبكنندگان، (11)
فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ (4) پس واى بر نمازگزارانى كه... (4)
قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى إِلَيَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَاسْتَقيمُوا إِلَيْهِ وَ اسْتَغْفِرُوهُ وَ وَيْلٌ لِلْمُشْرِكينَ (6) بگو: من فقط انسانى مثل شما هستم؛ اين حقيقت بر من وحى مىشود كه معبود شما معبودى يگانه است؛ پس تمام توجّه خويش را به او كنيد و از وى آمرزش طلبيد؛ واى بر مشركان! (6)
وَيْلٌ لِكُلِّ أَفَّاكٍ أَثيمٍ (7) واى بر هر دروغگوى گنهكار... (7)
وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ (1) واى بر هر عيبجوى مسخرهكنندهاى! (1)
وَ وُضِعَ الْكِتابُ فَتَرَى الْمُجْرِمينَ مُشْفِقينَ مِمَّا فيهِ وَ يَقُولُونَ يا وَيْلَتَنا ما لِهذَا الْكِتابِ لا يُغادِرُ صَغيرَةً وَ لا كَبيرَةً إِلاَّ أَحْصاها وَ وَجَدُوا ما عَمِلُوا حاضِراً وَ لا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَداً (49) و كتاب[ كتابى كه نامه اعمال همه انسانهاست] در آن جا گذارده مىشود، پس گنهكاران را مىبينى كه از آنچه در آن است، ترسان و هراسانند؛ و مىگويند: «اى واى بر ما! اين چه كتابى است كه هيچ عمل كوچك و بزرگى را فرونگذاشته مگر اينكه آن را به شمار آورده است؟! و(اين در حالى است كه) همه اعمال خود را حاضر مىبينند؛ و پروردگارت به هيچ كس ستم نمىكند. (49)
يا وَيْلَتى لَيْتَني لَمْ أَتَّخِذْ فُلاناً خَليلاً (28) اى واى بر من، كاش فلان(شخص گمراه) را دوست خود انتخاب نكرده بودم! (28)
وَ قالَ الَّذينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَيْلَكُمْ ثَوابُ اللَّهِ خَيْرٌ لِمَنْ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً وَ لا يُلَقَّاها إِلاَّ الصَّابِرُونَ (80) اما كسانى كه علم و دانش به آنها داده شده بود گفتند: «واى بر شما ثواب الهى براى كسانى كه ايمان آوردهاند و عمل صالح انجام مىدهند بهتر است، اما جز صابران آن را دريافت نمىكنند.» (80)
قالُوا يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا ظالِمينَ (14) گفتند: «اى واى بر ما! به يقين ما ستمگر بوديم!» (14)
وَ لَئِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِنْ عَذابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا ظالِمينَ (46) اگر كمترين عذاب پروردگارت به آنان برسد، فريادشان بلند مىشود كه: «اى واى بر ما! ما همگى ستمگر بوديم!» (46)
وَ اقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَإِذا هِيَ شاخِصَةٌ أَبْصارُ الَّذينَ كَفَرُوا يا وَيْلَنا قَدْ كُنَّا في غَفْلَةٍ مِنْ هذا بَلْ كُنَّا ظالِمينَ (97) و وعده حقّ[ قيامت] نزديك مىشود؛ در آن هنگام چشمهاى كافران از وحشت از حركت بازمىماند؛ (مىگويند:) اى واى بر ما كه از اين(جريان) در غفلت بوديم؛ بلكه ما ستمكار بوديم! (97)
قالُوا يا وَيْلَنا مَنْ بَعَثَنا مِنْ مَرْقَدِنا هذا ما وَعَدَ الرَّحْمنُ وَ صَدَقَ الْمُرْسَلُونَ (52) مىگويند: «اى واى بر ما! چه كسى ما را از خوابگاهمان برانگيخت؟! (آرى) اين همان است كه خداوند رحمان وعده داده، و فرستادگان(او) راست گفتند!» (52)
وَ قالُوا يا وَيْلَنا هذا يَوْمُ الدِّينِ (20) و مىگويند: «اى واى بر ما، اين روز جزاست!» (20)
قالُوا يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا طاغينَ (31) (و فريادشان بلند شد) گفتند: «واى بر ما كه طغيانگر بوديم! (31)
+ نوشته شده در جمعه بیست و دوم آبان ۱۳۸۸ساعت 1:5 توسط کمک یا صاحب الزمان تا ظهور رجعت و شهادت
|
|
درباره وبلاگ 
|
