[1] 25 لیکن دربارة آنانی که از امتها ایمان آورده‌اند ما فرستادیم و حکم کردیم که از قربانیهای بت و خون و حیوانات خفه‌شده و زنا پرهیز نمایند.”

اعمال رسولان فصل 21

[2] 18 از زنا بگریزید. هرگناهی که آدمی میکند بیرون از بدن است لکن زانی بر بدن خود گناه می‌ورزد. 19 یا نمیدانید که بدن شما هیکل روح القدس است که در شما است که از خدا یافته‌اید و از آن خود نیستید؟ 20 زیرا که به قیمتی خریده شدید پس خدا را به بدن خود تمجید نمایید.

اول قرنتیان فصل 6

[3] 20 مگر اینکه ایشانرا حکم کنیم که از نجاسات بتها و زنا و حیوانات خفه شده و خون بپرهیزند.

اعمال رسولان فصل 15

[4] 19 آیا بعد از این مد‌ّت گمان میکنید که نزد شما حجت می‌آوریم؟ به حضور خدا در مسیح سخن میگوییم. لیکن همه چیز ای عزیزان برای بنای شما است. 20 زیرا میترسم که چون آیم شما را نه چنانکه میخواهم بیابم و شما مرا بیابید چنانکه نمی‌خواهید که مبادا نزاع و حسد و خشمها و تعصّب و بهتان و نمامی و غرور و فتنه‌ها باشد. 21 و چون بازآیم خدای من مرا نزد شما فروتن سازد و ماتم کنم برای بسیاری از آنانی که پیشتر گناه کردند و از ناپاکی و زنا و فجوری که کرده بودند توبه ننمودند.

دوم قرنتیان فصل 12

[5] کولسیان فصل 3

1 پس چون با مسیح برخیزانیده شدید آنچه را که در بالا است بطلبید در آنجایی که مسیح است به دست راست خدا نشسته. 2 در آنچه بالا است تفکر کنید نه در آنچه بر زمین است. 3 زیرا که مردید و زندگی شما با مسیح در خدا مخفی است. 4 چون مسیح که زندگی ما است ظاهر شود آنگاه شما هم با وی در جلال ظاهر خواهید شد.

5 پس اعضای خود را که بر زمین است مقتول سازید: زنا و ناپاکی و هوی و هوس و شهوت قبیح و طمع که بت‌پرستی است 6 که به سبب اینها غضب خدا بر ابنای معصیت وارد می‌آید. 7 که شما نیز سابقاً در اینها رفتار میکردید هنگامی که در آنها زیست می‌نمودید. 8 لیکن الحال شما همه را ترک کنید یعنی خشم و غیظ و بدخویی و بدگویی و فحش را از زبان خود.

[6] بدو گفتند: “ما از زنا زاییده نشده‌ایم. یک پدر داریم که خدا باشد.” 42 عیسی به ایشان گفت: “اگر خدا پدر شما می‌بود مرا دوست میداشتید زیرا که من از جانب خدا صادر شده و آمده‌ام زیرا که من از پیش خود نیامده‌ام بلکه او مرا فرستاده است. 43

یوحنا فصل 8

[7] یوحنا فصل 8

1 اما عیسی به کوه زیتون رفت. 2 و بامدادان باز به هیکل آمد و چون جمیع قوم نزد او آمدند نشسته ایشانرا تعلمی میداد. 3 که ناگاه کاتبان و فریسیان زنی را که در زنا گرفته شده بود پیش او آوردند و او را در میان برپا داشته 4 بدو گفتند: “ای استاد این زن در عین عمل زنا گرفته شد 5 و موسی در تورات به ما حکم کرده است که چنین زنان سنگسار شوند. اما تو چه میگویی؟” 6 و اینرا از روی امتحان بدو گفتند تا اد‌ّعایی بر او پیدا کنند. اما عیسی سر به زیر افکنده به انگشت خود بر روی زمین می‌نوشت. 7 و چون در سؤال کردن الحال می‌نمودند راست شده بدیشان گفت: “هرکه از شما گناه ندارد او‌ّل بر او سنگ اندازد.” 8 و باز سر به زیر افکنده بر زمین می‌نوشت. 9 پس چون شنیدند از ضمیر خود ملزم شده از مشایخ شورع کرده تا به آخر یک‌یک بیرون رفتند و عیسی تنها باقی‌ ماند با آن زن که در میان ایستاده بود. 10 پس عیسی چون راست شد و غیر از زن کسی را ندید بدو گفت: “ای زن آن مد‌ّعیان تو کجا شدند؟ آیا هیچکس بر تو فتوا نداد؟” 11 گفت: “هیچکس ای آقا.” عیسی گفت: “من هم بر تو فتوا نمیدهم. برو دیگر گناه مکن.”

[8] 16 ناگاه شخصی آمده وی را گفت: “ای استاد نیکو چه عمل نیکو کنم تا حیات جاودانی یابم؟” 17 وی را گفت: “از چه سبب مرا نیکو گفتی و حال آنکه کسی نیکو نیست جز خدا فقط. لیکن اگر بخواهی داخل حیات شوی احکام را نگاهدار.” 18 بدو گفت: “کدام احکام؟” عیسی گفت: “قتل مکن زنا مکن دزدی مکن شهادت دروغ مده 19 و پدر و مادر خود را حرمت دار و همسایة خود را مثل نفس خود دوست دار.” 20 جوان وی را گفت: “همة اینها را از طفولیت نگاه داشته‌ام. دیگر مرا چه ناقص است؟” 21 عیسی بدو گفت: “اگر بخواهی کامل شوی رفته مایملک خود را بفروش و به فقرا بده که در آسمان گنجی خواهی داشت و آمده مرا متابعت نما.” 22 چون جوان این سخن را شنید دل تنگ شده برفت زیرا که مال بسیار داشت.

متی فصل 19

[9] 8 ایشانرا گفت: “موسی به سبب سنگدلی شما شما را اجازت داد که زنان خود را طلاق دهید. لیکن از ابتدا چنین نبود. 9 و به شما میگویم هرکه زن خود را بغیر علّت زنا طلاق دهد و دیگری را نکاح کند زانی است و هر که زن مطلقّه‌ای را نکاح کند زنا کند.”

متی فصل 19

[10] 31 “و گفته شده است هر که از زن خود مفارقت جوید طلاق نامه‌ای بدو بدهد. 32 لیکن من به شما میگویم هرکس بغیر علّت زنا زن خود را از خود جدا کند باعث زنا کردن او می‌باشد و هر که زن مطَلَّقه را نکاح کند زنا کرده باشد.

متی 5

[11] 27 “شنیده‌اید که به او‌ّلین گفته شده است ”زنا مکن.“ 28 لیکن من به شما میگویم هرکس به زنی نظر شهوت اندازد همان دم در دل خود با او زنا کرده است. 29 پس اگر چشم راستت تو را بلغزاند قلعش کن و از خود دور انداز زیرا تو را بهتر آن است که عضوی از اعضایت تباه گردد از آنکه تمام بدنت در جهنم افکنده شود. 30 و اگر دست راستت تو را بلغزاند قطعش کن و از خود دور انداز زیرا تو را مفیدتر آن است که عضوی از اعضای تو نابود شود از آنکه کل‌ّ جسدت در دوزخ افکنده شود.

متی فصل 5

[12] 11 زنا و شراب و شیره دل ایشانرا می‌رباید.

هوشع فصل 4

[13] 32 اما کسی که با زنی زنا کند ناقص العقل است و هر که چنین عمل نماید جان خود را هلاک خواهد ساخت. 33 او ضرب و رسوایی خواهد یافت و ننگ او محو نخواهد شد. 34 زیرا که غیرت شدت خشم مرد است و در روز انتقام شفقت نخواهد نمود. 35 بر هیچ کفّاره ای نظر نخواهد کرد و هر چند عطایا را زیاده کنی قبول نخواهد نمود.

امثال فصل 6

[14] 24 موافق رأی خود مرا هدایت خواهی نمود و بعد از این مرا به جلال خواهی رسانید. 25 کیست برای من در آسمان؟ و غیر از تو هیچ چیز را در زمین نمیخواهم. 26 اگر چه جسد و دل من زائل گردد لیکن صخره دلم و حصه من خداست تا ابدالآباد. 27 زیرا آنانیکه از تو دورند هلاک خواهند شد. و آنانی را که از تو زنا میکنند نابود خواهی ساخت. 28 و اما مرا نیکوست کهبه خدا تقّرب جویم. بر سلطان تعالی یَهُوَه توکل کرده ام تا همه کارهای تو را بیان کنم.

مزامیر فصل 73

[15] 10 “و کسی که با زن دیگری زنا کند یعنی هر که با زن همسایه خود زنا نماید زانی و زانیه البته کشته شوند. 11

لاویان فصل 20

 [16]  14 “ زنا مکن.

خروج فصل 20

17 “ قتل مکن. 18 و زنا مکن. 19 و دزدی مکن. 20 و بر همسایة خود شهادت دروغ مده. 21 و بر زن همسایه‌ات طمع مورز و به خانة همسایه‌ات و به مزرعة او و به غلامش و کنیزش و گاوش و الاغش و به هر چه از آنِ همسایة تو باشد طمع مکن.”

تثنیه فصل 5

[17] 20 لیکن اگر این سخن راست باشد و علامت بکارت آن دختر پیدا نشود 21 آنگاه دختر را نزد در خانة پدرش بیرون آورند و اهل شهرش او را با سنگ سنگسار نمایند تا بمیرد چونکه در خانة پدر خود زنا کرده در اسرائیل قباحتی نموده است. پس بدی را از میان خود دور کرده‌ای.

22 اگر مردی یافت شود که با زن شوهرداری همبستر شده باشد پس هر دو یعنی مردی که با زن خوابیده است و زن کشته شوند. پس بدی را از اسرائیل دور کرده‌ای.

تثنیه فصل 22

[18] پیدایش فصل 19

30 و لوط از صوغر برآمد و با دو دختر خود در کوه ساکن شد زیرا ترسید که در صوغر بماند. پس با دو دختر خود در مغاره سکنی گرفت. 31 و دختر بزرگ به کوچک گفت: “پدر ما پیر شده و مردی بر روی زمین نیست که بر حسب عادت کل جهان به ما درآید. 32 بیا تا پدر خود را شراب بنوشانیم و با او همبستر شویم تا نسلی از پدر خود نگاه داریم.” 33 پس در همان شب پدر خود را شراب نوشانیدند و دختر بزرگ آمده با پدر خویش همخواب شد و او از خوابیدن و برخاستن وی آگاه نشد. 34 و واقع شد که روز دیگر بزرگ به کوچک گفت: “اینک دوش با پدرم همخواب شدم امشب نیز او را شراب بنوشانیم و تو بیا و با وی همخواب شو تا نسلی از پدر خود نگاه داریم.” 35 آن شب نیز پدر خود را شراب نوشانیدند و دختر کوچک همخواب وی شد و او از خوابیدن و برخاستن وی آگاه نشد. 36 پس هر دو دختر لوط از پدر خود حامله شدند. 37 و آن بزرگ پسری زاییده او را موآب نام نهاد و او تا امروز پدر موآبیان است. 38 و کوچک نیز پسری بزاد و او را بن عمی نام نهاد. وی تا بحال پدر بنی عمون است.

[19] متی فصل 1

1 کتاب نسب نامة عیسی مسیح بن‌داود بن‌ابراهیم:‌ 2 ابراهیم اسحاق را آورد و اسحاق یعقوب را آورد و یعقوب یهودا و برادران او را آورد. 3 و یهودا فار‌َص و زار‌َح را از تامار آورد و فار‌َص حصرون را آورد و حصرون‌ اَرام را آورد. 4 و اَرام عمیناداب را آورد و عمیناداب نَحشون را آورد و نَحشون شَلمون را آورد. 5 و شَلمون بوعز را از راحاب آورد و بوعز عوبید را از راعوت آورد و عوبید یسا را آورد. 6 و یسا داود پادشاه را آورد و داود پادشاه سلیمان را از زن اوریا آورد. 7 و سلیمان ر‌َحبعام را آورد و ر‌َحبعام اَبِیا را آورد و اَبِیا آسا را آورد. 8 و آسا یهوشافاط را آورد و یهوشافاط یورام را آورد و یورام عزیا را آورد. 9 و عزیا یوتام را آورد و یوتام آحاز را آورد و آحاز حزقیا را آورد. 10 و حِزقیا‌ منَسی را آورد و منَسی آمون را آورد و آمون یوشیا را‌ آورد. 11 و یوشیا یکنیا و برادرانش را در زمان تبعید بابل آورد. 12 و بعد از تبعید بابل یکنیا سألتیئیل را آورد و سألتیئیل ز‌َر‌‌ُوبابِل را آورد. 13 ز‌َر‌‌ُوبابِل‌ اَبیهود را آورد و ا‌َبیهود ایلیاقیم را آورد و ایلیاقیم عازور را آورد. 14 و عازور صادوق را آورد و صادوق یاکین را آورد و یاکین ایلَیهود را آورد. 15 و ایلیهود ایلعاز‌َر را آورد و ایلعاز‌َر متّان را آورد و متّان یعقوب را آورد. 16 و یعقوب یوسف شوهر مریم را آورد که عیسی مسمی به مسیح از او متولّد شد. 17 پس تمام طبقات از ابراهیم تا داود چهارده طبقه است و از داود تا تبعید بابِل چهارده طبقه و از تبعید بابِل تا مسیح چهارده طبقه.

[20] اعداد فصل 25

1 و اسرائیل در شِطّیم اقامت نمودند و قوم با دختران موآب زنا کردن گرفتند

[21] دوم سموئیل فصل 11

1 و واقع شد بعد از انقضای سال هنگام بیرون رفتن پادشاهان که داود یوآب را با بندگان خویش و تمامی اسرائیل فرستاد و ایشان بنی‌عمون را خراب کرده ر‌َبه را محاصره نمودند اما داود در اورشلیم ماند.

2 و واقع شد در وقت عصر که داود از بسترش برخاسته بر پشت‌بام خانة پادشاه گردش کرد و از پشت بام زنی را دید که خویشتن را شستشو میکند و آن زن بسیار نیکومنظر بود. 3 پس داود فرستاده دربارة زن استفسار نمود و او را گفتند که “آیا این بتشَبع دختر ا‌َلِیعام زن اُوریای حِتِّی نیست؟” 4 و داود قاصدان فرستاده او را گرفت و او نزد وی آمده داود با او همبستر شد و او از نجاست خود طاهر شده به خانة خود برگشت. 5 و آن زن حامله شد و فرستاده داود را مخبر ساخت و گفت که من حامله هستم.

6 پس داود نزد یوآب فرستاد که اوریای حِتِّی را نزد من بفرست و یوآب ا‌ُوریا را نزد داود فرستاد. 7 و چون اوریا نزد وی رسید داود از سلامتی یوآب و از سلامتی قوم و از سلامتی جنگ پرسید. 8 و داود به اوریا گفت: “به خانه‌ات برو و پایهای خود را بشو.” پس اوریا از خانة پادشاه رفت و از عقبش خوانی از پادشاه فرستاده شد. 9 اما ا‌ُوریا نزد در خانة پادشاه با سایر بندگان آقایش خوابیده به خانة خود نرفت. 10 و داود را خبر داده گفتند که “‌اُوریا به خانة خود نرفته است.” پس داود به ا‌ُوریا گفت: “آیا تو از سفر نیامده‌ای پس چرا به خانة خود نرفته‌ای؟”

11 ا‌ُوریا به داود عرض کرد که “تابوت و اسرائیل و یهودا در خیمه‌ها ساکنند و آقایم یوآب و بندگان آقایم بر روی بیابان خیمه نشینند و آیا من به خانة خود بروم تا اکل و شرب بنمایم و با زن خود بخوابم؟ به حیات تو و به حیات جان تو قس‌َم که این کار را نخواهم کرد.” 12 و داود به ا‌ُوریا گفت: “امروز نیز اینجا باش و فردا تو را روانه میکنم.” پس ا‌ُوریا آنروز و فردایش را در اورشلیم ماند. 13 و داود او را دعوت نمود که در حضورش خورد و نوشید و او را مست کرد و وقت شام بیرون رفته بر بسترش با بندگان آقایش خوابید و به خانة خود نرفت.

14 و بامدادان داود مکتوبی برای یوآب نوشته به دست اوریا فرستاد. 15 و در مکتوب به این مضمون نوشت که “اوریا را در مقدمة جنگِ سخت بگذارید و از عقبش پس بروید تا زده شده بمیرد.” 16 و چون یوآب شهر را محاصره میکرد اوریا در مکانی که میدانست که مردان شجاع در آنجا میباشند گذاشت. 17 و مردان شهر بیرون آمده با یوآب جنگ کردند و بعضی از قوم از بندگان داود افتادند و ا‌ُوریای حِتِّی نیز بمرد. 18 پس یوآب فرستاده داود را از جمیع وقایع جنگ خبر داد. 19 و قاصد را امر فرموده گفت: “چون از تمامی وقایع جنگ به پادشاه خبر داده باشی 20 اگر خشم پادشاه افروخته شود و تو را گوید چرا برای جنگ به شهر نزدیک شدید آیا نمیدانستید که از سر حصار تیر خواهند انداخت؟ 21 کیست که ا‌َبیملَک بن‌یربوشت را کشت؟ آیا زنی سنگ بالایین آسیایی را از روی حصار بر او نینداخت که در تاباص مرد؟ پس چرا به حصار نزدیک شدید؟ آنگاه بگو که “بنده‌ات اوریای حِتِّی نیز مرده است.”

22 پس قاصد روانه شده‌آمد و داود را از هر آنچه یوآب او را پیغام داده بود مخبر ساخت. 23 و قاصد به داود گفت که “مردان بر ما غالب شده در عقب ما به صحرا بیرون آمدند و ما بر ایشان تا دهنة دروازه تاختیم. 24 و تیراندازان بر بندگان تو از روی حصار تیر انداختند و بعضی از بندگان پادشاه مردند و بندة تو اوریای حِتِّی نیز مرده است.” 25 داود به قاصد گفت: “به یوآب چنین بگو: این واقعه در نظر تو بد نیاید زیرا که شمشیر این و آن را بی‌تفاوت هلاک میکند. پس در مقاتله با شهر به سختی کوشیده آنرا منهدم بساز. پس او را خاطر جمعی بده.”

26 و چون زن ا‌ُوریا شنید که شوهرش اُوریا مرده است برای شوهر خود ماتم گرفت. 27 و چون ایام ماتم گذشت داود فرستاده او را به خانة خود آورد و او زن وی شد و برایش پسری زایید اما کاری که داود کرده بود‌در نظر یَهُوَه ناپسند آمد.