========

دلش به دام عشق مبتلا بود

در انتظار مقدم رضا بود

به حال مرگ فتاده محتضر بود

منتظر هم پدر و پسر بود

درون حجره بسکه ناله ها زد

شراره بر تمام لاله ها زد

قتلگهش میان مسکنش بود

وای خدا قاتل او زنش بود

سیلی کین به چهره شرف زد

کنار پیکرش نشست و کف زد

درون حجره قلب لاله میسوخت

برون حجره خصم شعله افروخت

شروع به پایکوبی از جفا کرد

فاطمه را به غصه مبتلا کرد

دل ببرد به راه کاظمینم

زائر بارگاه کاظمینم

همان سرا که زائری ندارد

همان وطن که غم از آن ببارد

دو یاس خسته در نهاد دارد

امام کاظم و جواد دارد

عاشق پر بسته کاظمینم

کبوتر خسته کاظمینم

خدا کند رسم به کوی یارم

که تشنه می از سبوی یارم

سید محمد میرهاشمی

باب المراد غریب

طائر عرشم ولى پر بسته‏ام

یاد دلدارم ولى دلخسته‏ام

آسمانم بى ستاره مانده است

درد من را سوى غربت رانده است

ناله‏ها مانده است در چاه دلم

قاتلى دارم درون منزلم

من رضا را همچو روحى بر تنم

هستى و دارو ندار او منم

ضامن آهو مرا بوسیده است

خنده‏ام را دیده و خندیده است

بر رضا هرکس دهد من را قسم

حاجتش را مى‏دهد بى بیش و کم

لاله‏اى در گلشن مولا منم

غصه دار صورت زهرا منم

زهر کین کرده اثر رویم ببین

همچو مادر دست بر پهلو غمین

در میان حجره‏اى در بسته‏ام

بى قرارم، داغدارم، خسته‏ام

این طرف یا فاطمه باشد جواد

آن طرف دشمن ز حالش گشته شاد

این طرف درد و غم و آه و فغان

آن طرف هم دختران کف زنان

کس نباشد بین حجره یاورم

من جوانمرگم، شبیه مادرم

ریشه‏ها را کینه‏ها سوزانده است

جاى آن سیلى به جسمم مانده است

حال که رو بر اجل آورده‏ام

یاد باباى غریبم کرده‏ام

نیست یک درد آشنا اندر برم

خواهرى نبود کنار پیکرم

تشنه لب در شور و شینم اى خدا

یاد جدّ خود حسینم اى خدا

جواد زمانی

http://www.karrar.mihanblog.com/post/1307

=

از پشت درب بسته کسی آه می کشد                   

یوسف دوباره ناله زیک چاه می کشد

در زیر پای هلهله ها این صدای کیست؟        

این پای کوب و دست فشانی برای کیست؟

از ظرف آب ریخته بر این زمین بپرس           

از یک کنیز یا که از آن یا از این بپرس

زرد است از چه گندم روی دل رضا                 

بر باد رفته است چرا حاصل رضا

زلف مجعد پسرش را نگاه کن                    

 آنگاه یاد یوسف غمگین چاه کن

ای کاش دست کاسه انگور می شکست        

تا چهره جواد به زردی نمی نشست

ای کاش زهر قاتل و مسموم خویش بود      

 ای کاش کشته اثر شوم خویش بود

دیدند چند طایفه ای از کبوتران             

با بال روی بام کسی سایه گستران

رضا جعفری

000000000000000000000000000000
رمق نمانده دگر در تنی که من دارم      

                      زجور همسر نا ایمنی که من دارم

برای مرد بود خانه مأمنش لیکن             

                   نه جای امن بود مسکنی که من دارم

گل ریاض خلیلم ولی به عکس خلیل        

                   شراره خیز بود گلشنی که من دارم

چنان کسیکه ورا اندر استین ماراست           

            درون خانه بود دشمنی که من دارم

به پاکدامنیم حق بود گواه ولی             

                  زخون دل شده تر دامنی که من دارم

ززهر دختر مأمون چنان روانم وسخت      

        که غیر پوست نماند از تنی که من دارم

نوای العطشم بر فلک رسد اما              

                 در او اثر نکند شیونی که من دارم

مسلم است که داد مرا ازاو گیرد              

                 خدای دادگر ذوالمنی که من دارم

مقیم درگه قدس رضا مؤید گفت         

                  که جای أمن بود مأمنی که من دارم

سید رضا مؤید
00000000000000000000000
دردا كه گشت با من، بيگانه يار جانى            

           با دست خود مرا كشت، لب تشنه در جوانى

من از نفس فتادم، بر خاك رخ نهادم          

                          او مى زند به مرگم، لبخند شادمانى

اى بلبلان بناليد، اى لاله ها بريزيد            

                         شد باغبان دل را گلزار جان خزانى

غم بدل نهفتم، دردم به كس نگفتم        

                            بردم به گور با خود صد غصه نهانى

لب تشنه ام ثوابى، اى ام فضل آبى           

                               بالله اين نباشد، پاداش مهربانى

بر ديده ام ستاره، در سينه ام شراره           

                        با قلب پاره پاره، رفتم ز دار فانى

عمر چو عمر يك آه، كوتاه بود كوتاه   

                                     شد اول حياتم پايان زندگانى

دردا كه رفتم از حال از بس زدم پر و بال             

                 در لانه او فتادم از فرط ناتوانى

گوئيد تشنه جان داد، خاموش شد ز فرياد        

                از اين غريب تنها، پرسند اگر نشانى

جانم به لب رسيده ” ميثم” بگو كه ديده؟          

           مرغى به لانه اين سان افتد ز نعمه خوانى؟
000000000000000000000000000
طائر عرشم ولى پر بسته‏ام                   

    ياد دلدارم ولى دلخسته‏ام

آسمانم بى ستاره مانده است         

              درد من را سوى غربت رانده است

ناله‏ها مانده است در چاه دلم              

         قاتلى دارم درون منزلم

من رضا را همچو روحى بر تنم            

           هستى و دارو ندار او منم

ضامن آهو مرا بوسيده است             

          خنده‏ام را ديده و خنديده است

بر رضا هركس دهد من را قسم          

             حاجتش را مى‏دهد بى بيش و كم

لاله‏اى در گلشن مولا منم                 

      غصه دار صورت زهرا منم

زهر كين كرده اثر رويم ببين                

       همچو مادر دست بر پهلو غمين

در ميان حجره‏اى در بسته‏ام               

        بى قرارم، داغدارم، خسته‏ام

اين طرف يا فاطمه باشد جواد              

         آن طرف دشمن ز حالش گشته شاد

اين طرف درد و غم و آه و فغان               

        آن طرف هم بی حیایی كف زنان

كس نباشد بين حجره ياورم               

        من جوانمرگم، شبيه مادرم

ريشه‏ها را كينه‏ها سوزانده است             

          جاى آن سيلى به جسمم مانده است

حال كه رو بر اجل آورده‏ام                   

    ياد باباى غريبم كرده‏ام

نيست يك درد آشنا اندر برم              

         خواهرى نبود كنار پيكرم

تشنه لب در شور و شينم اى خدا             

          ياد جدّ خود حسينم اى خدا

00000000000000000000
منبع:سایت شیعتی

http://takdid.com/?p=128

=

دست حق در استين

من ان زينــــــت ده عــــرش برينـــــم

كه جا داده خــــــدا انــــــدر زمينـــــــــم
امـــــــام مقــــتــــــــداي كائنــــــاتــــم

بــــــه امـــــر ذات رب العالـمـــينـــــــــم
كتاب الله ناطــــق ، معـــــدن علـــــــم

وصي مصطفــي ، حبــــــل المتــيـنـــــــم
جهان باشد چو انگشتـــر به دستـــــم

كه بر انگشتــــري نقــــــش نگـــينــــــم
زمين و اسمان باشـــــــد مطيعــــــــم

كه حاكم ؛ هم بر ان و هــــم بر اينــــــــم
من ان ظــــــل خداونــــــد جهانـــــــم

گهي در عــــرش گه عــــرش افرينــــــم
براي حفظ دين و حفـــــــظ قـــــــران

بود جبـــــــار و دشمــــــــن در كمينــــــم
از اين ملعونه شــــوم ستمــــــگـــــر

ز مكر و حيلـــه اش با غــــــم قرينـــــــم
گواهم عاقبــــــت از زهـــــر كينــــــه

كنــد مســــــمــــــوم ، اخر اين لعينــــــــم
به راه دين بايـــــد دهــــــــم جــــــان

شــــــود محفــــــوظ ، قــــــران مبينـــــــم
رضايم بر رضـــــاي حــــق تعالـــــي

كه من، در امر حق، صبـــــــر افرينـــــــم
گواهــــــم از دل دريـــــــا و قطــــــره

http://www.parsianforum.com/showthread.php/59959-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF-(%D8%B9)

=

جود جواد»
اى جهان ريزه خوار خوان عطاى تو جواد
اى ز جود تو كرم گشته گداى تو جواد
من چه گويم به مديحت كه به قرآن كريم
گفته در آيه ‏ى تطهير خداى تو جواد
عاشر ماه رجب داد خدايت به رضا
كه تو راضى به حقى حق به رضاى تو جواد
گل لبخند به لبهاى پيمبر روييد
تا شنيدى خبر نشو و نماى تو جواد
گشت از يمن قدوم تو دل فاطمه شاد
كه على گفته جهانى به فداى تو جواد
محو از صحنه تاريخ شود واژه فقر
هر كجا خيمه زند جواد سخاى تو جواد
حاتم از لطف تو بيند نكند دعوى جود
اى بنازم به تو و قدر و بهاى تو جواد
عالمى گشت مصفا ز صفاى قدمت
اى صفا بخش دل خلق صفاى تو جواد

http://www.emam8.com/1388-08-30-10-56-38/50-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1%20%D8%B4%D9%87%D8%A7%D8%AF%D8%AA%20%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%20%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF%20%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%A6%D9%85%D9%87/45-1388-08-29-08-25-03.html

 

+ نوشته شده در  یکشنبه شانزدهم آبان ۱۳۸۹ساعت 17:2  توسط کمک یا صاحب الزمان تا ظهور رجعت و شهادت   |